Gij zult uw zonde gewaar worden, als zij u vinden zal. De oude spreuk uit Numeri 32:23 hing al generaties boven de deur van de studeerkamer op Kingston Plantation. Anthony Kingston had zich er nooit door laten afschrikken; heel wat zonden had hij begaan en nimmer was hij veel van ze gewaar geworden, daar geen hem gevonden had. Ol' King Tidewater was hij, de machtigste onder alle planters in Virginia. De andere families dansten allemaal naar zijn pijpen. Zelfs de allermachtigsten en allerrijksten beseften Kingstons lange arm. Ol' King Tidewater regeerde Virginia en kneedde de loop der geschiedenis binnen haar grenzen naar zijn wensen.
Maar er was één luis in zijn pels, één voortdurende dreiging voor zijn onaantastbare macht. Irene Forrester was zijn persoonlijke Nemesis. Deze opportunistische plantersdochter had reeds op zeer jonge leeftijd beseft wat ze wilde. Gebruik makend van haar schoonheid, haar gave om mannen om haar kleine vinger te winden en haar schrandere geest en sublieme intelligentie had ze zich in de Kingston-familie gewurmd en daar een rotsvaste plek weten uit te beitelen, een positie weten te metselen waar Anthony niet om heen kon zonder zich eraan te stoten. Ze was zijn volle nicht, zijn voormalige stiefmoeder en zijn huidige schoonzuster in één. En zijn Nemesis. Hoe haatte hij haar.
En nu zat ze voor hem, in de studeerkamer, recht onder dat vermaledijde bronzen plakkaat met die verduivelde spreuk…