Eén van de uitdagingen waar ik me voor gesteld zie, is het maken van covers voor mijn boeken. Ook nu ben ik alweer aan het nadenken over de volgende voor het laatste deel van de Kingston Dances serie.
Een kaft moet aan een aantal criteria voldoen: hij moet aantrekkelijk zijn, hij moet de lading dekken en je moet rekening houden met copyright. Je kunt dus niet zomaar een plaatje van internet trekken. Daarnaast bezit ik niet langer Photoshop, wat de bewerkingsmogelijkheden aanzienlijk beperkt. Je wilt immers ook niet voortdurend vrienden en familie ermee lastigvallen.
Korfgevest, kerkerdeur, brandschip
Mijn allereerste kaft, voor Rochette uit Duinkerken, heb ik door een kennis laten maken, wiens werk dit is. Wie goed rechts van het korfgevest kijkt, ziet daar op het historische document het jaartal staan waarin het verhaal zich afspeelt. De oorspronkelijke brief had daar een ander jaartal staan, maar dat heeft hij digitaal veranderd. Ook de tweede kaft, voor De Barbarijse Kerkers, heeft hij gemaakt naar een foto van een oude kerkerdeur die ik ooit in Malta had gemaakt.
De derde kaft, voor De Meester van de Bailante, was voor mij de moeilijkste. Allereerst was dit de eerste die ik zelf maakte, ik moest Photoshop gebruiken, wat ik nog nooit gedaan had, en ik moest het copyright omzeilen. De afbeelding van het brandschip is een detail van een schilderij dat in het Scheepvaartmuseum van Amsterdam hangt, dus die moesten toestemming voor publicatie geven. Het historische document op de achtergrond ligt in het museum van Batavialand en komt dus van de Batavia. Ook van hen moest ik toestemming hebben. Uiteindelijk was ik niet ontevreden met het behaalde resultaat.
Creatieve echtgenoot
Daarna begon de speurtocht wat ik in hemelsnaam voor kaft moest maken voor De Vloek van San Roque. Een amulet van Sint Rochus (San Roque) was snel gekocht, maar ik wilde ook een ander element uit het boek verwerken. Gelukkig ben ik getrouwd met een lieve en creatieve man, die voor mij op een steen Taino petrogliefen en pictografen heeft uitgehakt, die als achtergrond konden dienen.
Dat had hij misschien beter niet kunnen doen, want nu wilde ik dat hij ook meewerkte aan de volgende kaft, voor Het Wapen van Montauban. Op mijn aanwijzingen heeft hij een klein houten wapenschild gemaakt met Franse leliën. Die heb ik tussen de struiken gelegd en gefotografeerd, waarna een filter er een spannend mysterieus tintje aan gaf.
Weken denkwerk en voorbereiding gaan soms aan covers vooraf. Zo ook voor het laatste deel uit de Port Royal serie, Libertalia. Ik wilde niet weer een zwaard. Ik wilde iets wat duidelijk met piraten en boekaniers te maken had. Een vriend bezat gelukkig een replica van een musket met apostelen (kruithouders aan een bandelier) uit die tijd. Replica’s van dubloenen en stukken van acht heb ik op internet besteld en daarna heb ik als achtergrond een enorm stuk perkament gekocht. Oorspronkelijk was ik namelijk van plan dit te gebruiken om een schatkaart op te tekenen of een oude landkaart te reproduceren, maar dat gaf niet het gewenste effect. Uren hebben mijn man en ik in de vrieskou in de tuin gestaan waarbij hij – och arme – perkament en wapens omhoog moest houden in de juiste samenstelling en compositie zodat ik het kon fotograferen.
Replica’s
Voor de nieuwe Kingston Dances serie dwaalde ik naar de Amerikaanse Burgeroorlog af. Ik bezat geen enkele replica uit die tijd. Niemand heeft gezegd dat het maken van kaften goedkoop is, dus heb ik uit Amerika een officierssjerp, een confederate riemgesp en een zuidelijke kepie gekocht. Uren heb ik ze in verschillende composities neergelegd tot ik de fraaiste foto had, waarna mijn schoonzoon de achtergrond, die helemaal uit de toon viel, met Photoshop heeft vervangen door een rebellenvlag en dat werd de uiteindelijke kaft voor Williamsburg Waltz – Openingsbal.
Voor Virginia Quadrille – De Cherokee Witch heb ik lang met de handen in het haar gezeten. De kenmerkende onderwerpen uit het boek leenden zich niet bepaald voor een snelle foto. Waar haalde ik bijvoorbeeld zo snel een trein uit 1862 vandaan? Toen kwam ik op het idee om een foto te maken van voorwerpen die de soldaten tot vermaak gediend hebben. Ik kopieerde afbeeldingen op het juiste formaat van speelkaarten zoals ze toen gebruikt waren, plakte die op karton en maakte ze ‘oud’. Hetzelfde deed ik met dollarbiljetten van de Confederatie, die ik door de aarde en over het gras getrokken heb om ze ook een verweerde look te geven. Dat heb ik aangevuld met een CSA insigne en wat zuidelijke uniformknopen, die ik aangeschaft had, wat zelfgemaakte benen dobbelstenen en een oude pijp die ik in mijn bezit had. Let ook op de grote dobbelsteen onder in het midden! Dat is een geschenk van een vriend en is gemaakt van een loden musketkogel. Soldaten van vroeger maakten daar dikwijls dobbelstenen van! De achtergrond, ten slotte, is grijze loden stof die ik smerig heb gemaakt en verbrand met een aansteker.
Voor het derde deel, Tidewater Galop – Barakken in de Sneeuw, had ik mazzel. Op een avond begon het hard te sneeuwen. Sneeuw – barakken in de sneeuw. Dit was een buitenkansje. Zo vaak sneeuwt het niet. Ik had een geweer liggen, een replica uit deze tijd en een geschenk van mijn schoonzoon, heb dat in het laagje sneeuw gelegd, ietsje heen en weer bewogen voor een goede afdruk, en daarna met een felle flitser (het was nacht) gefotografeerd. Filtertje erover en klaar! Hier heb ik heel weinig aan hoeven doen.
Huifkarren
Mijn laatste boek, Kwaggakoppie, was ook bijzonder lastig, omdat ik uit de periode en streek waarin het verhaal zich afspeelt, niets in eigendom heb. Dus wat kon ik doen? Ik bedacht toen dat de Boeren als voortrekkers in de Grote Trek naar Transvaal getrokken zijn in huifkarren. Die huifkarren staan bijna symbool voor dit volk. Nu wist ik ergens wel een oude wagen te staan. Het was weliswaar geen huifkar, maar dat is aan het wiel niet te zien. Omdat de Boeren een sambok hadden om hun vee mee te hoeden, slangen dood te slaan en dergelijke, heb ik een handgemaakte, leren zweep toegevoegd om het beeld nog wat te ‘pimpen’. Ik bezit gewoon te veel ‘troep’. Daarna heb ik een filter over de foto gegooid om het eruit te laten zien alsof het in de 19e eeuw geschoten is. Ik denk dat het goed gelukt is!
En zoals gezegd denk ik nu na over de volgende. De subtitel van het vierde deel is Het Wildcat Goud. Ik denk dat ik eruit ben… Denk wildcat…
Creating Covers
One of the challenges I face is making covers for my books. Right now, I’m once again thinking about the next one for the last part of the Kingston Dances series.
A cover must meet a number of criteria: it must be attractive, it must cover the content and you must take copyright into account. So you can’t just pull a picture from the internet. In addition, I no longer own Photoshop, which significantly limits the editing possibilities. After all, you don’t want to constantly bother friends and family with it.
Basket hill, dungeon door, fireship
My very first cover, for Rochette from Dunkirk, was made by an acquaintance, whose job this is. If you look closely to the right of the basket hilt, you will see the year in which the story takes place on the historical document. The original letter had a different year there, but he changed that digitally. He also made the second cover, for The Barbary Dungeons, after a photo of an old dungeon door that I had once taken in Malta.
The third cover, for The Master of the Bailante, was the most difficult for me. First of all, this was the first one I made myself, I had to use Photoshop, which I had never done before, and I had to circumvent copyright. The image of the fireship is a detail of a painting that hangs in the National Maritime Museum of Amsterdam, so they had to give permission for publication. The historical document in the background is in the museum of Batavialand and therefore comes from the ship Batavia. I also had to have permission from them. In the end, I was not dissatisfied with the result.
Creative husband
Then the scavenger hunt began, what on earth I had to make for cover for The Curse of San Roque. An amulet of Saint Roch (San Roque) was quickly bought, but I also wanted to incorporate another element from the book. Fortunately, I am married to a sweet and creative man, who carved Taino petroglyphs and pictographs for me on a stone, which could serve as a background.
Maybe he shouldn’t have done that, because now I also wanted him to work on the next cover, for The Coat of Arms of Montauban. On my instructions, he made a small wooden coat of arms with French lilies. I placed it between the bushes and photographed it, after which a filter gave it an exciting mysterious touch.
Weeks of thought and preparation sometimes precede covers. This is also the case for the last part of the Port Royal series, Libertalia. I didn’t want another sword. I wanted something that clearly had to do with pirates and buccaneers. Fortunately, a friend owned a replica of a musket with apostles (powder holders on a bandelier) from that period. I ordered replicas of doubloons and pieces of eight on the internet and then I bought a huge piece of parchment as a background. Originally, I had planned to use this to draw a treasure map or reproduce an old map, but that didn’t result in the desired effect. My husband and I stood in the garden for hours in the freezing cold, holding up – oh poor man – parchment and weapons in the right composition and composition so that I could photograph it.
Replicas
For the new Kingston Dances series, I wandered off to the American Civil War. I didn’t own a single replica from that era. No one said that making covers is cheap, so I bought an officer’s sash, a Confederate belt buckle, and a southern kepi from America. I laid them out for hours in different compositions until I had the most beautiful photo, after which my son-in-law Photoshopped the background, which was completely out of place, and replaced it with a rebel flag, and that became the final cover for Williamsburg Waltz – Opening Ball.
For Virginia Quadrille – The Cherokee Witch I was at my wits’ end for a long time. The book’s signature subjects didn’t exactly lend themselves to a quick photo. For example, where could I get an 1862 train so quickly? That’s when I came up with the idea of taking a picture of objects that served as entertainment for the soldiers. I copied images in the correct size of playing cards as they were used at the time, glued them to cardboard and made them ‘old’. I did the same with Confederate dollar bills, which I pulled through the earth and across the grass to give them a weathered look as well. I supplemented that with a CSA badge and some southern uniform buttons, which I had bought, some homemade bone dice and an old pipe that I had in my possession. Also note the large die at the bottom center! That’s a gift from a friend and is made from a lead musket ball. Soldiers of the past often made dice out of them! The background, finally, is gray Duffel fabric that I made dirty and burned with a lighter.
For the third part, Tidewater Gallop – Barracks in the Snow, I was lucky. One evening it started snowing heavily. Snow – barracks in the snow. This was a godsend. It doesn’t snow that often. I had a rifle lying around, a replica from this time and a gift from my son-in-law, put it in the layer of snow, moved it back and forth a bit for a good print, and then photographed it with a bright flash (it was night). Just added a filter and I was done! I didn’t have to do much about this one.
Covered wagons
My last book, Kwaggakoppie, was also particularly difficult, because I don’t own anything from the period and region in which the story takes place. So what could I do? It occurred to me that the Boers, as pioneers in the Great Trek, went to the Transvaal in covered wagons. Those covered wagons are almost a symbol of this people. Now I knew there was an old wagon somewhere. It was not exactly a covered wagon, but you can’t tell from the wheel. Because the Boers had a sambok to herd their cattle with, beat snakes to death and the like, I added a handmade, leather whip to ‘pimp’ the statue a bit. I just own too much ‘junk’. Then I threw a filter over the photo to make it look like it was shot in the 19th century. I think it worked out well!
And as I said, I’m now thinking about the next one. The subtitle of the fourth part is The Wildcat Gold. I think I figured it out… Think wildcat…
Comments (0)