“Wat schrijf je vaak over oorlogen…” is me wel eens gezegd. En hoewel mijn serie over boekaniers niet expliciet over een bepaalde oorlog ging, maar er wel het nodige wapengeweld in zit, inherent aan het onderwerp uiteraard, klopt dit misschien wel, want de Kingston Dances serie speelt zich af tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog en Kwaggakoppie tijdens de Tweede Boerenoorlog. En ook wat ‘nog op de plank ligt’ ontbeert niet de nodige portie actie. Mijn historische romans zitten niet vol rozengeur en maneschijn, zoetsappige romantiek en zachtaardige karakters.
Ik ben met oorlog opgegroeid
Ik vroeg me af waarom oorlogen me zo boeien. Het is zeker geen verheerlijking van geweld. Maar wat dan wel? En ik denk dat het antwoord heel dicht bij huis ligt. Ik ben met oorlog opgegroeid.
Dat klinkt raar, want ik ben geboren in 1966 en heb nooit een oorlog aan den lijve ondervonden, gelukkig. Wat ik met bovenstaande bedoel, is dat mijn ouders die wel hebben meegemaakt en in het bijzonder mijn vader.
Mijn vader is geboren in 1924 en werd in 1943 op 18-jarige leeftijd naar Berlijn gestuurd als dwangarbeider in Hennigsdorf voor de AEG-fabriek. Hij heeft het daar niet best gehad, om het even eufemistisch te zeggen. Heropvoedingskamp, enorme honger met bijna de dood tot gevolg, hard werken, angst, verraad, bombardementen, lijken ruimen van Joodse en Poolse dwangarbeiders, een zwaar, bijna dodelijk ongeluk… Hij heeft het allemaal als puberende jongeman meegemaakt en dat heeft zijn sporen nagelaten. Mijn vader leed zijn hele leven aan PTSS.
Ik heb dat uiteraard meegekregen. Nee, ik heb er geen schade van ondervonden. Absoluut niet. Ik had een fantastische vader en helaas is hij al in 1997 overleden. Maar ik zag wel van nabij welke schade oorlog kon doen. Ik zag de waanzin en angst in zijn ogen als hij wakker schrok door een harde knal, bijvoorbeeld. Dan was hij even een paar seconden helemaal de weg kwijt en was hij terug in de tijd. En zijn manier van verwerking bestond eruit heel veel over de oorlog te praten, niet in persoonlijk detail, dat was te pijnlijk, maar in grove lijnen wat hij tijdens de bevrijding en huis-aan-huis-gevechten in Berlijn allemaal had gezien. Ik was daarvan onder de indruk. En daarnaast keek hij naar elke oorlogsdocumentaire die op t.v. voorbijkwam.
Dus ik ben opgegroeid met oorlog. En naarmate ik ouder werd, groeide dat uit tot een diepe interesse.
Passie voor avontuurlijke romans en films
Maar mijn vader heeft me meer meegegeven dan oorlogsverhalen. Hij had ook een enorme passie voor avontuurlijke romans en films, van piratenfilms met Errol Flynn tot westerns met John Wayne. En alles wat daartussen zat. Dan keken we samen. Of hij vertelde me zelfverzonnen, enigszins ondeugende verhalen over reuzen of avonturiers, liet me op zijn knie rijden als op een Kozakkenpaard. De Kozakken hadden hem immers in Berlijn bevrijd en hij was diep onder de indruk van hen. Of hij las me voor en niet alleen uit Pinkeltje, maar ook uit Karl May. Niet dat hij altijd las wat er letterlijk stond. Tussen de regels door lardeerde hij het verhaal met sappige, zelfverzonnen teksten. En ja, ‘ongepaste’ woorden, wat ik als kind uiteraard prachtig vond.
Hij was verzot op boeken! Eens kocht hij alle wildwestromans op van een failliete, rijdende bibliotheek en dus hadden wij op zolder een heuse boekenverzameling! Die verzameldrang van en diepe liefde voor boeken heb ik dus niet van een vreemde. Ook ik kan geen boekenwinkel langslopen zonder wat te kopen en kan het niet over mijn hart verkrijgen een boek weg te doen.
Zie hier waar ik mijn inspiratie vandaan gehaald heb!
Dwangbuis van geloof, wetten en oorlog
Maar ik denk dat er nog een leitmotiv in mijn boeken zit. Vrijheid. Rochette wil vrij zijn, van de dwangbuis die haar als vrouw wordt opgelegd in de 17e eeuw, van de dwangbuis van het geloof, van wetten en regels. Ook Damien wil vrij zijn, vrij van zijn familie, van vooroordelen, van oorlog. Schalk wil vrij zijn van de Engelsen en Gwijde, de hoofdpersoon in mijn volgende serie, wil vrij zijn van het geloof en de verplichtingen die hem worden opgelegd.
Vrijheid was voor mijn vader belangrijk. En niet alleen door zijn ervaringen tijdens WW2. Hij kwam van oorsprong uit een ‘communistisch nest’ en geloofde in gelijke kansen voor de arbeider. Hij geloofde niet in fanatieke religie. Hij kwam op voor anderen, was solidair. Hij vond dat ik als meisje net zo veel rechten had en liet me dus studeren. Ik mocht van hem naar dansen en muziek, maar ik mocht ook zogenaamde jongensboeken lezen en hij leerde me zelfverdediging.
Nee, geen krav maga of andere oosterse vechtsport, maar trucjes voor als je zwakker was dan je tegenstander, trucjes die hij geleerd had van zijn zeevarende ooms, tijdens zijn ruwe jeugd op de dijk van Zwanenburg, en in de oorlog. Hij kon me immers niet altijd beschermen, hield hij me voor.
Hoe ouder ik word, hoe meer ik besef hoezeer ik door mijn vader gevormd en beïnvloed ben. En hoezeer ik zijn ongebreidelde fantasie en passie voor verhalen vertellen (hopelijk) geërfd heb.
Dank je, papa.
War and Freedom
“Gee, you write about wars so often…” I’ve been told at times. And although my series about buccaneers was not explicitly about a particular war, but it does contain the necessary violence, inherent to the subject of course, this may be true, because the Kingston Dances series is set during the American Civil War and Kwaggakoppie during the Second Boer War. And what is ‘still on the shelf’ does not lack the necessary portion of action either. My historical novels are not full of rainbows and unicorns, saccharine romance and gentle characters.
I grew up with war
I wondered why wars fascinate me so much. It is certainly not a glorification of violence. But then what? And I think the answer is very close to home. I grew up with war.
That sounds strange, because I was born in 1966 and have never experienced a war firsthand, fortunately. What I mean by the above is that my parents did experience it and particularly my father.
My father was born in 1924 and was sent to Berlin in 1943 at the age of 18 as a forced labourer in Hennigsdorf for the AEG factory. He didn’t have a good time there, to put it euphemistically. Re-education camp, enormous hunger with almost death as a result, hard work, fear, betrayal, bombings, the removal of corpses of Jewish and Polish forced labourers, a serious, almost fatal accident… He has experienced it all as an adolescent young man and that has left its mark. My father suffered from PTSD all his life.
Of course, I sensed that. No, I didn’t suffer any damage from it. Absolutely not. I had a wonderful father and unfortunately, he already passed away in 1997. But I did see up close the damage war could do. I saw the madness and fear in his eyes when he was startled awake by a loud bang, for example. Then he was completely lost for a few seconds, and he was back in time. And his way of processing consisted of talking a lot about the war, not in personal detail, which was too painful, but in broad strokes of what he had seen during the liberation and house-to-house fighting in Berlin. I was impressed by that. And he also watched every war documentary that came along on TV.
So I grew up with war. And as I got older, that grew into a deep interest.
Passion for adventure movies and novels
But my father gave me more than war stories. He also had a huge passion for adventure novels and movies, from pirate movies with Errol Flynn to westerns with John Wayne. And everything in between. Then we watched together. Or he told me self-made, somewhat mischievous stories about giants or adventurers, let me ride on his knee like a Cossack horse. After all, the Cossacks had liberated him in Berlin, and he was deeply impressed by them. Or he read to me, and not only from Pinkeltje (Dutch children’s books about a gnome), but also from Karl May. Not that he always read what was literally written down. Between the lines, he larded the story with juicy, self-invented lyrics. And yes, ‘inappropriate’ words, which I loved as a child.
He just loved books! Once he bought all the wild west novels from a bankrupt, mobile library and so we had a real book collection in the attic! So my collecting urge and deep love for books does not have alien roots. I can’t walk past a bookstore without buying something and I can’t bring myself to get rid of a book.
Look where I got my inspiration from!
Straitjacket of religion, laws and war
But I think there’s another leitmotif in my books. Freedom. Rochette wants to be free, from the straitjacket imposed on her as a woman in the 17th century, from the straitjacket of religious faith, from laws and rules. Damien also wants to be free, free from his family, from prejudice, from war. Schalk wants to be free from the English, and Gwide, the main character in my next series, wants to be free from religion and obligations imposed on him.
Freedom was important to my father. And not just because of his experiences during WW2. He originally came from a ‘communist family’ and believed in equal opportunities for the worker. He did not believe in fanatical religion. He stood up for others, stood in solidarity. He thought I had just as much rights as a girl, so he let me study. He allowed me to go to dance and music classes, but I was also allowed to read so-called boys’ books and he taught me self-defense.
No, not krav maga or other oriental martial arts, but tricks for when you were weaker than your opponent, tricks he had learned from his seafaring uncles, during his rough childhood on the dike of Zwanenburg, and during the war. After all, he couldn’t always protect me, he told me.
The older I get, the more I realize how much I have been shaped and influenced by my father. And how much I have (hopefully) inherited his unbridled imagination and passion for storytelling.
Thank you, Dad.
Comments (0)