Een nieuw boek, maar niet te koop… Het was een harde beslissing, maar wel een die rechtvaardig is. Want wat is het geval? Jaren geleden raakte ik geïnspireerd door de Outlander-serie van Gabaldon. Ik vond het idee fascinerend en spannend, maar was vaak teleurgesteld door bepaalde wendingen in het boek. En na het eerste deel ging het verhaal een kant uit die mij zelf niet meer aansprak.
Mijn fantasie borrelde meteen over en ik kreeg het idee het uitgangspunt van iemand van het heden die ongewild naar het verleden reist te gebruiken om mijn eigen versie te schrijven. Uiteraard veranderde ik de nodige basisgegevens. Zo is de hoofdpersoon niet een Engelse, getrouwde verpleegster van eind twintig uit de jaren kort na de Tweede Wereldoorlog, maar een jonge broer en zuster uit het heden en uit Nederland.
De manier waarop ze naar het verleden gebracht zijn, verschilt ook wezenlijk van de boeken van Gabaldon en hoewel ik weliswaar eveneens voor Schotland koos, een land waarvoor ik zoveel passie voel, speelt het verhaal zich vijftig jaar eerder af, in een tijd dat de oorspronkelijke Schotse cultuur nog maar net aan het veranderen was en een Nederlander koning van Groot-Brittannië was.
Overeenkomsten cultuur Noormannen en Schotten
Het onderzoek naar die oorspronkelijke Schotse cultuur was een avontuur, want heel veel is er niet over geschreven. Vreemd genoeg zag ik tamelijk veel overeenkomsten met de cultuur van de Vikingen en Noormannen, die zich in de Vroege Middeleeuwen ook in Schotland gevestigd hebben. Ik vraag me af hoe dat komt. Zijn het culturele elementen die universeel waren in Europa of zijn het overblijfselen van de Vikinginvloed? Dat laatste is zeker deels aantoonbaar het geval. Gezien mijn hobby vind ik dit een bijzonder interessant thema om over na te denken en maakte dit het schrijven extra spannend.
Zoals vaste lezers inmiddels gewend zijn, zit ook hier weer een verborgen connectie met een ander boek. De grootmoeder van de hoofdpersonages komt in Kwaggakoppie zijdelings voor. Er is een duidelijke Nederlandse connectie, want de held en heldin komen uit Nederland en er zit een Nederlander op de troon van het verenigde Engeland, Schotland en Ierland. En verder heb ik mijn passie voor talen erin verwerkt door me met veel verve (en grote moeite) te storten op het Schotse Gaelic. Ik had wat basiskennis, woorden en simpele zinnetjes nodig om de taalproblemen tussen de tijdreizigers en de bevolking duidelijk te maken.
De coverfoto heb ik zelf geschoten op een vakantie in Schotland. Het is een broch, een IJzertijdtoren waarvan er vele in Schotland zijn en die zo’n prominente rol in het verhaal spelen. Het is natuurlijk niet de Broch nam Broc uit het boek, maar de Dun Telve.
Onzichtbaar als een bestandje in je computer
Waarom heb ik besloten het wel te drukken en niet te publiceren? Ik ben zelf trots op dit verhaal en heb enorm genoten van het schrijven. De mensen die het gelezen hebben, waren ook enthousiast. Het lijkt raar al je boeken in de kast te hebben staan, behalve één, die onzichtbaar als een bestandje in je computer verborgen zit. Dus daarom heb ik besloten wat geld te verkwisten door het te laten drukken.
Maar uitgeven durfde ik het niet. Ondanks alle verschillen met de boeken van Gabaldon, is het idee van een onvrijwillige tijdreiziger naar Schotland met alle problemen en cultuurclashes van dien niet van mij. Als ik voor een ander land dan Schotland had gekozen en voor een andere manier van hoe één van de hoofdpersonages aan een partner komt, dan had ik het wel aangedurfd, maar nu voelde het niet goed. Niet dat het plagiaat is, maar helemaal oorspronkelijk was het ook niet.
Wie het desondanks lezen wil, moet maar even contact met me opnemen, maar het zal niet in de verkoop of in de bibliotheken verschijnen. Het blijft een boek in mijn boekenkast, een gekoesterde schat, waarin veel van mijn hart ligt.
A new book, but not for sale… It was a hard decision, but one that is just. Because what is the case? Years ago, I was inspired by Gabaldon’s Outlander series. I found the idea fascinating and exciting, but was often disappointed by certain twists and turns in the book. And after the first part, the story went in a direction that no longer appealed to me.
Immediately, my imagination bubbled over, and I got the idea to use the premise of someone from the present who unwittingly travels to the past to write my own version. Of course, I changed the necessary basic data. For example, the main character is not an English, married nurse in her late twenties from the years shortly after the Second World War, but a young brother and sister from the present and from the Netherlands.
The way in which they are brought to the past is also fundamentally different from Gabaldon’s books, and although I also chose Scotland, a country for which I feel so much passion, the story takes place fifty years earlier, at a time when the original Scottish culture was only just changing, and a Dutchman was king of Great Britain.
Similarities cultures Norsemen and Scots
Researching the original Scottish culture was an adventure, because not much has been written about it. Strangely enough, I saw quite a few similarities with the culture of the Vikings and Norsemen, who also settled in Scotland in the Early Middle Ages. I wonder why. Are they cultural elements that were universal in Europe or are they remnants of Viking influence? The latter is certainly partly demonstrably the case. Given my hobby, I think this is a very interesting theme to think about and it made writing that much more exciting.
As regular readers have become accustomed to, there is also a hidden connection with another book. The grandmother of the main characters appears in Kwaggakoppie in passing. There is a clear Dutch connection, because the hero and heroine come from the Netherlands and there is a Dutchman on the throne of the united England, Scotland and Ireland. And I also incorporated my passion for languages into it by throwing myself into Scottish Gaelic with great verve (and great difficulty). I needed some basic knowledge, words and simple phrases to explain the language problems between the time travelers and the population.
I shot the cover photo myself on a holiday in Scotland. It’s a broch, an Iron Age tower of which there are many in Scotland and which play such a prominent role in the story. Of course, it’s not the Broch nam Broc from the book, but the Dun Telve.
Invisibly hidden as a file in my computer
Why did I decide to print it and not publish it? I am proud of this story and enjoyed writing it immensely. The people who read it were also enthusiastic. It seems strange to have all your books on the shelf, except for one, which is invisibly hidden as a file in your computer. So that’s why I decided to squander some money by having it printed.
But I didn’t dare to publish. Despite all the differences with Gabaldon’s books, the idea of an involuntary time traveler to Scotland with all the problems and cultural clashes that entails, is not mine. If I had chosen a country other than Scotland and a different way of how one of the main characters gets a partner, I would have dared, but now it didn’t feel right. Not that it’s plagiarism, but it wasn’t entirely original either.
If you still want to read it, you should contact me, but it will not appear on sale or in the libraries. It remains a book in my bookcase, a treasured treasure, in which much of my heart lies.
Comments (0)