Soms struikel je over een juweeltje…
Als je gaat schrijven, heb je grofweg een idee waarover het verhaal moet gaan en welke richting het uit moet. En dan ga je onderzoek plegen. Hoe zag een gebied er toen uit? Welke plaatsen waren er al wel en niet? Wat gebeurde er op dat moment in de geschiedenis? Welk weer was het? Wat at men, hoe kleedde men zich? Hoe waren de wetten?
Soms werpt dat vervelende obstakels op. Dan wil je iets als schrijver, maar maakt de geschiedenis het onmogelijk. Dan moet je een omweg verzinnen of je hele plan overboord gooien en dat is niet altijd gemakkelijk of aangenaam.
Informatie die voor je gemaakt lijkt
Maar heel soms kom je informatie tegen, die voor je gemaakt lijkt. Dan past de informatie zo goed in je verhaal, dat het lijkt alsof je het zelf uit je duim gezogen hebt.
Zo was ik bezig met een verhaal dat zich afspeelt in een alternatieve geschiedenis in 1705 in Schotland. Ik vind alternatieve geschiedenis leuk, omdat het je veel vrijheid geeft. Je verandert één dingetje in de geschiedenis en gaat dan analyseren wat dat voor gevolgen daarna heeft gehad.
In dit bijzondere geval had ik een kleine piratenvloot nodig die zich ergens aan de Schotse kust schuilhield. Nu kan ik uitgebreid de hele landkaart bestuderen en daarna elke baai en zeearm googelen om te zien of die geschikt is voor mijn doel, maar waarom moeilijk doen als het gemakkelijk kan? En dus zocht ik op internet naar “pirate coves in Scotland”.
En toen kon ik mijn ogen niet geloven. Ik las dat een bekende uitvalsbasis voor piratenschepen (in de 16e eeuw) het huidige plaatsje An Acarsaid Mhor was, dat toen heel toepasselijk Port nan Robaireann heette, wat vertaald moet worden als Roverhaven. Op zich niet zo heel spectaculair. Maar waar ligt dit beruchte plaatsje? Juist, op het eiland Rona.
Uiteraard is dit bijna te mooi om waar te zijn en zeer zeker te goed om niet te gebruiken. En dus zal het eiland Rona een prominente, welverdiende plek in mijn boek krijgen. En niet omdat ik absoluut zo nodig een eiland met mijn naam wilde gebruiken en het daarom uitgekozen heb, maar omdat de geschiedenis het eerlijk op mijn pad bracht.
Soms struikel je over een juweeltje…
Tweede deel in trilogie
Dit juweeltje moet echter nog heel erg lang wachten voor het ooit uitgegeven wordt, als het er überhaupt van komt. Sinds corona komt er eigenlijk niet veel meer uit mijn pen en al helemaal niets waar ik enigszins tevreden over ben. Gelukkig had ik nog wat op de plank liggen en kan ik nog even vooruit tot mijn inspiratie weer terug is.
Want vandaag komt ook het tweede boek uit van de trilogie De Steinburg Mysteriën, die zich in de 13e eeuw afspeelt. En net als het vorige boek bestaat het uit twee verhalen, die min of meer op zichzelf staan, maar met een sterke rode draad. En wederom zal ridder Gwide, de hoofdpersoon, een aantal moorden en andere misdaden op moeten lossen.
Dit keer zal er ook wat strijd geleverd moeten worden, getuige de naam van het boek De Krijg om Steinburg. Maar een hoofdrol is toch echt weggelegd voor de vrouwelijke personages: een geschaakte bruid, een haatdragende edelvrouw, een ambitieuze koningin, ongelukkige minnaressen, een trouwe edoch versmade echtgenote, een spionne en rode wieven. De heldhaftige heren hebben er hun handen vol aan.
De kaft is wederom gefotografeerd door Kees Nieuwenhuijsen. Je ziet wapens en wapenuitrusting uit die eeuw op een middeleeuwse schaarstoel voor een op middeleeuwse wijze beschilderde wand. Behang bestond immers nog niet, dus verluchtigde men zijn huis op een andere manier als men dat bekostigen kon. Velen zullen deze plek herkennen als het koopmanshuis in Archeon.
Lang heb ik getwijfeld hoe ik de verhalen uit moest geven. Oorspronkelijk waren het er vijf en ik had ze in één roman willen bundelen. Die was echter dan veel te dik geworden. In eerste instantie heb ik nog gekeken of ik er wat in snijden kon, maar dat deed de verhalen te veel geweld aan. Toen besloot ik er twee romans van te maken. Maar dan kreeg ik één dun en één dik boek. Bovendien paste de eerste twee verhalen bij elkaar en verhaal drie en vier ook, maar de vijfde niet. Het leek alsof er een natuurlijke breuk zat tussen verhaal vier en vijf.
Ik heb toen lang nagedacht en uiteindelijk besloten er een trilogie van te maken van ongeveer even dikke romans met elk twee verhalen die qua sfeer bij elkaar hoorden. Maar ik had er maar vijf! Daarom heb ik kort voordat het eerste deel van de trilogie uitkwam, nog een zesde en afsluitend verhaal geschreven, waar ik uiteindelijk heel blij mee was, omdat het me de gelegenheid gaf de cirkel rond te maken en een paar laatste losse eindjes vast te knopen.
Maar dat deel zal nog even op zich laten wachten. Nu hoop ik dat jullie plezier zullen hebben bij het lezen van De Krijg om Steinburg.
A gem of an island
Sometimes you stumble across a gem…
When you start writing, you have a rough idea of what the story should be about and what direction it should take. And then you start researching. What did an area look like back then? Which places were there and which were not? What happened at that moment in history? What was the weather like? What did people eat, how did they dress? What were the laws like?
Sometimes this creates annoying obstacles. Then you wish for something as a writer, but history makes it impossible. Then you have to come up with a detour or throw your entire plan overboard and that is not always easy or pleasant.
Information that seems to be especially made for you
But very occasionally you come across information that seems to be especially made for you. Then the information fits so well into your story that it seems as if you have made it up yourself.
For example, I was working on a story that takes place in an alternate history in 1705 in Scotland. I like alternative history, because it gives you a lot of freedom. You change one thing in history and then analyze what consequences that has had.
In this particular case, I needed a small pirate fleet hiding somewhere on the Scottish coast. Now I can study the entire map in detail and then google every bay and estuary to see if it is suitable for my purpose, but why make it difficult when it can be easy? And so I searched the internet for “pirate coves in Scotland”.
And then I couldn’t believe my eyes. I read that a well-known base for pirate ships (in the 16th century) was the current town of An Acarsaid Mhor, which was then very appropriately called Port nan Robaireann, which should be translated as Robber’s Harbour. Not very spectacular in itself. But where is this notorious town? That’s right, on the island of Rona.
Of course, this is almost too good to be true and certainly too good not to use. And so the island of Rona will have a prominent, well-deserved place in my book. And not because I absolutely wanted to use an island with my name and therefore chose it, but because history honestly put it on my path.
Sometimes you stumble across a gem…
Second volume in trilogy
However, this gem will have to wait a very long time before it is ever published, if it happens at all. Since corona, not much has come out of my pen and certainly nothing that I am somewhat satisfied with. Luckily I had some left on the shelf and I can go on until my inspiration is back.
For today sees the release of the second book of the trilogy The Steinburg Mysteries, which takes place in the 13th century. And just like the previous book, it consists of two stories, which stand more or less alone, but with a strong common thread. And once again, Knight Gwide, the main character, will have to solve a number of murders and other crimes.
This time there will also be some battles to be fought, as evidenced by the name of the book De Krijg om Steinburg (The Strife for Steinburg). But a leading role is really reserved for the female characters: an eloped bride, a resentful noblewoman, an ambitious queen, unhappy mistresses, a faithful yet despised wife, a spy and red wyfes. The heroic gentlemen have their hands full.
The cover was again photographed by Kees Nieuwenhuijsen. You can see weapons and armor from that century on a medieval Savonarola chair in front of a wall painted in a medieval way. After all, wallpaper did not yet exist, so people adorned their houses in a different way if they could afford it. Many will recognize this place as the merchant’s house in Archeon.
For a long time I doubted how to publish the stories. Originally, there were five of them, and I wanted to bundle them into one novel. However, it had become much too thick. At first I looked at whether I could cut something out, but that harmed the stories too much. That’s when I decided to turn it into two novels. But then I got one thin and one thick book. Moreover, the first two stories fit together and so did stories three and four, but the fifth did not. It seemed like there was a natural break between story four and five.
I thought about it for a long time and finally decided to make it a trilogy of novels of about the same number of pages, each with two stories that belonged together in terms of atmosphere. But I only had five! That’s why, shortly before the first part of the trilogy came out, I wrote a sixth and final story, which I ended up being very happy with, because it gave me the opportunity to come full circle and tie up a few final loose ends.
But that part will take a while. Now I hope you will enjoy reading The Strife for Steinburg.
Comments (0)